Tatuaż japoński

Tatuaż japoński

Jednym z najbardziej popularnych tatuaży jest tatuaż japoński, na który decydują się zarówno Europejczycy, jak i Amerykanie.
Pierwotnie, jego celem było odróżnianie osób o różnym statusie społecznym. Dopiero w XVII wieku tatuaż zaczął być traktowany jako sztuka, dzieło artystyczne.

W tym czasie zauważyć można fascynację nim. Stał się niezwykle popularny w kręgu różnych grup zawodowych, w których każda grupa miała swój charakterystyczny motyw. I tak na przykład w grupie strażaków dominowały wzory przedstawiające smoki oraz ryby, zatem to, co miało związek z żywiołem, z jakim mieli styczność, czyli z wodą.

Początkowo tatuaż był formą wyrazu artystycznego, która zagościła w niskiej sferze, dopiero z czasem tatuażem zainteresowały się sfery wyższe, arystokracja.
Prawdziwy rozkwit i zainteresowanie tatuażem przypada na przełom XVIII i XIX wieku, kiedy tatuaż traktowany był jako niezwykłe dzieło artystyczne. Tak było do czasów panowania cesarza Meidzi, który to zakazał wykonywania tatuaży, twierdząc, że jest to sprzeczne z naukami głoszonymi przez Konfucjusza. Zakaz ten nie dotyczył obcokrajowców, dzięki czemu tatuaż japoński propagowany był poza zasięgiem panowania cesarza.

A to, co charakteryzuje tatuaż japoński to:
asymetria, motywy wiodące w połączeniu z motywami drobniejszymi , wykorzystywanie kontrastowych barw, szeroka paleta kolorów, wprowadzanie kompozycji statycznych i dynamicznych, łączenie kompozycji ornamentami lub słowami pochodzącymi z buddyzmu.

W tatuażu japońskim bardzo popularne są wzory roślin, w których każdy kwiat ma swoje indywidualne znaczenie, np.. chryzantemy symbolizują upór i determinację, kwiat wiśni- nietrwałość a liść klonu – miłość.

Your rating: Brak Average: 2 (2 votes)